De letale-dosismediaan afgekort LD50 of LD₅₀ (van median Lethal Dose for 50% of subjects) is de hoeveelheid van een stof die bij 50% van een populatie tot de dood leidt. De stof wordt in een keer toegediend en hierdoor is de LD₅₀ een maat voor de acute giftigheid en zegt niets over de langetermijntoxiciteit van de stof. De LD₅₀ wordt meestal opgegeven in μg of mg per kg levend weefsel.

Metingen van de LD₅₀ werden voor het eerst in 1927 door J. W. Trevan gebruikt om de potentiële toxiciteit van medicijnen en chemische stoffen te kunnen schatten.

De keuze van 50% mortaliteit als referentiepunt voorkomt het testen van individuen onder extreme omstandigheden en verkleint het aantal tests dat nodig is. Niet ieder individu is namelijk even gevoelig voor de stof. De giftigheid van een stof kan daarom ook worden gemeten bij een LD₁ of een LD₉₉, de hoeveelheid vergif die nodig is om respectievelijk 1% en 99% van de populatie te doden.